۱۱ سوپر اسپرت فراموش شده


در این مقاله بررسی ۱۱ سوپر اسپرت میپردازیم که هر کدام به انگیزه‌ای از تولید انبوه...

۱۱ سوپر اسپرت فراموش شده

گردآوری و نوشته: رضا انصاری فرد
چاپ شده درمجله ماشین
در جهان اتومبیل گاهی‌، برخی از اتومبیلها با اینکه حتی پتانسیل ماندگار شدن را هم دارند، اما به انگیزه‌های گوناگون شانس ماندگار شدن را از دست میدهند. در این میا‌‌ن برخی دیگر از ماشینها نیز تنها به انگیزه برخورداری از یک طراحی زشت و یا خرابیهای پی‌ در پی‌ جایی‌ در دل‌ خریداران باز نمیکنند و فراموش میشوند. در ادامه به بررسی ۱۱ سوپر اسپرت میپردازیم که هر کدام به انگیزه‌ای از تولید انبوه بازمانده و بدست فراموشی سپرده شده اند.

فراری Mythos

یک پیشرانه ۱۲ سیلندر آنهم در وسط اتومبیل میتواند فراهم آورنده بسیاری از دشواریها باشد. یکی‌ از این دشواریها نیاز موتور به سوراخهایی برای خنک کردن موتور است. پینین فارینا در سال ۱۹۸۹ در پی‌ آن بود که به جهانیان نشان دهد که یک سوپر اسپرت روباز با نمای عقب بسیار پهن و دماغه‌ای نسبتاً کشیده نیز میتواند از زیبائیهای خود برخوردار باشد. میتوس با در بر داشتن شیشه‌ای کوتاه و صندلیهایی گود و اسپرت، در طراحی دارای شباهتهایی با فراری باراچتا بود. از این گذشته شاسی و موتور آن از فراری تستاروسا قرض گرفته شده بود که این بدین معناست که پیشرانه ۱۲ سیلندر آن از توان ۳۹۰ اسب بخار برخوردار بود. با اینکه این ماشین مورد استقبال بسیاری قرار گرفت، اما هیچگاه به خط تولید نرفت. گفته میشود که سلطان برونیی دو دستگاه از این ماشین را در اختیار دارد. نمونه دیگری از آن نیز در شرکت پینین فارینا وجود دارد.

آئودی Avus کواترو

در آغاز دهه ۹۰ قرن پیشین میلادی، آئودی در اندیشه ساخت بدنهٔ اتومبیل با آلومینیوم بود، چرا که این فلز از فولاد سبکتر بود. سبکی آلومینیوم نیز امکاناتی تازه برای این غول اتومبیل سازی در ساخت اتومبیلهای نو و دگرگون را فراهم مینمود. یکی‌ از این ساخته‌های نو، یک سوپر اسپرت با نام آئودی آووس کواترو بود. این اتومبیل که در سال ۱۹۹۱ در نمایشگاه اتومبیل توکیو بنمایش گذاشته شد از بدنهٔ‌ای برّاق و پولیش شده، اما بی‌ رنگ برخوردار بود موجب شگفتی بسیاری از بازدید کنندگان شد. آئودی برای این ماشین، موتوری را با کدّ W ۱۲ و با توان ۵۰۹ اسب بخار در نظر گرفته بود. ناگفته نماند که موتور ماشینی که در توکیو بنمایش در آمد تنها نمایشی و از جنس چوب و پلاستیک بود و ساخت و بهینه سازی این موتور هیچگاه بپایان نرسید. این ماشین با موتور نامبرده تنها ۱۲۵۰ کیلو گرم وزن داشت. آئودی آووس کواترو گرچه هیچگاه به تولید انبوه نرسید، اما این ماشین ایده‌ای هنوز در موزه آئودی در شهر Inglostadt قابل دیدن است.

Edonis

بی‌ گمان، یکی‌ از سوپر است‌های خشن و تندرو ایتالیائی ادونیس است. این اتومبیل گرچه از یک طراحی میانه رو برخوردار بود، اما آوای گوشنواز پیشرانه ۱۲ سیلندر ۶۰ سوپاپه آن با دو توربو شارژر و توان ۷۱۵ اسب بخار میتوانست میانه رو بودن طراحی آنرا از ذهن دور نماید. این خودرو با شتاب ۰ تا ۱۰۰ کیلومتر ۳،۳ ثانیه و بیشترین سرعت ۳۵۹،۶ کیلومتر در ساعت یکی‌ از سوپر اسپرت‌های مطرح زمان خود بود. این اتومبیل در شرکت B-Engineering ساخته شد که بنیانگذاران آن گروهی از کارکنان بیکار شده بوگاتی بودند که اند‌کی پیش از آن ورشکسته شده بود. این کارکنان در واقع شاسی و پیشرانه بوگاتی EB ۱۱۰ را با خود آورده بودند و Edonis را بر روی آن میساختند. مهندسان این کارخانه در آزمایش‌های موتور برای تیونینگ و تقویت موتور، با فشار آوردن به موتورها موجب انفجار ۶ موتور این ماشین شدند. از این گذشته با اینکه کارکنان این شرکت با ایده‌های نیک خود آماده ساخت ۲۱ دستگاه از این ماشین بودند، اما آنها تنها توانستند یک دستگاه از آن را تولید کنند که آن نیز از رنگ قرمز به زرد تغییر رنگ پیدا کرد تا نشان دهد که کارخانه دستخوش هیچ بحرانی‌ نیست.

فورد GT ۹۰

فورد نیز در دهه ۹۰ در پی‌ ساخت ماشینهای متفاوت بود و این اشتیاق در سال ۱۹۹۵ در قالب اتومبیل ایده‌ای فورد جی‌ تی‌ ۹۰ در نمایشگاه اتومبیل دیترویت بنمایش در آمد. این ماشین یک سوپر اسپرت خشن بود که همزمان ادامه دهنده فورد جی‌ تی‌ ۴۰ نیز بود. ناگفته نماند که این اتومبیل ایده ای، تنها یک ماشین نمایشی نبود و از توانایی رانده شدن نیز برخوردار بود. سازندگان این اتومبیل گروهی از مهندسان فورد بودند که در تنها در ۶ ماه این ماشین را طراحی و ساخته بودند. بسیاری از قسمتهای بدنهٔ از جاگوار XJ۲۲۰ قرض گرفته شده بود و پیشرانه ۱۲ سیلندر آن با آرایش V که قلب تپنده این ماشین ایده‌ای بشمار می‌رفت نیز دو موتور ۸ سیلندر V شکل لینکن بود که دو سیلندر از هر کدام آنها بریده شده بود و با مونتاژ دوباره با آرایش V به یک پیشرانه ۱۲ سیلندر V دگرگون شده بود. این ماشین نیز هیچگاه به ساخت انبوه نرسید. در سال ۲۰۱۰ نیز قرار بود که همان یک دستگاه ماشین در یک حراج جهانی‌ بفروش رسد که آن نیز عملی‌ نشد.

لامبورگینی Calá

کارخانه اتومبیل سازی لامبورگینی در آغاز دهه ۹۰ یک دشواری کوچک داشت و آن اینکه این خودرو ساز تنها یک اتومبیل یعنی لامبورگینی دیابلو را در لیست فروش خود داشت. دشواری دیگر نیز زیانهای مالی‌ این کمپانی بود. به همین انگیزه شرکت اندونزیایی مگاتک که در آنزمان مالک لامبورگینی بود بفکر ساختن اتومبیل دیگری که دست کم بتواند نقش برادر کوچکتر دیابلو را بازی کند بود. این ماشین در شرکت italdesign Giugaro طراحی و در سال ۱۹۹۵ در نمایشگاه اتومبیل ژنو بنمایش گزارده شد. خودرونویسان و بازدیدکنندگان این مینی لامبورگینی زرد رنگ، بزودی دلباخته این سوپر اسپرت ۱۰ سیلندر با آرایش V و با توان ۴۰۰ اسب بخار شدند. این ماشین نیز نه یک کانسپت نمایشی که یک سوپر اسپرت آماده راندن بود. کارخانه لامبورگینی در سال ۱۹۹۸ به VW فروخته شد و فولکس واگن نیز پروژه Calá را به سطل آشغال کارخانه انداخت. تنها نمونه ساخته شده این ماشین همچنان در مالکیت ایتال دیزاین است.

ب‌ام و نازکا سی‌ ۲

شرکت اتومبیل سازی ب‌ام و، پس از ساخت مدل M۱ که از بخت و اقبال خوبی نیز در فروش برخوردار نشد هوس ساخت سوپر اسپرت‌های دیگر را در سر میپروراند. کار طراحی سوپر اسپرت نو ب‌ام و به شرکت ایتال دیزاین سپرده شد. نازکا یک سوپر اسپرت سبک وزن موتور وسط بود و قلب تپنده آن از گونه ۸ سیلندر ب‌ام و‌های سری ۷ و ۸ قرض گرفته شده بود. موتور این اتومبیل نیز در شرکت آلپینا تقویت و توان آن از ۳۰۰ به ۳۵۰ اسب بخار افزایش یافت. درست در هنگامی که این ماشین در زمیننه‌های ساخت و طراحی کامل شده بود، بازار سوپر اسپرت‌ها در رکود کامل بود. این نیز بدین معناست که پروژه نازکا سی‌ ۲ هم به بایگانی کارخانه سپرده شد. با اینحال ایتال دیزاین ۳ پروتوتایپ یا نمونه نخستین آماده رانندگی از این ماشین را ساخته بود که دو تای آنها همچنان در مالکیت ایتال دیزاین هستند و نمونه سوم به سلطان برونیی که از کلکسیون دارهای بزرگ است فروخته شد. گفته میشود که سلطان برونیی که هزاران ماشین در کلکسیون خود دارد، قصد فروش ب‌ام و نازکا را با قیمت ۹۸۵۰۰۰ دارد.

لوتوس جی‌ تی‌ آی‌

در سال ۱۹۹۷، مسابقه اتومبیلرانی جهانی‌ FIA GT یا Federation Internationale de l´ Automobile که زیر سرپرستی Stephane Ratel Organisation یا SRO ادارمه میشد مسابقه‌ای بزرگ بود که هر یک از بزرگان بازار خواهان پیروزی در آن بودند. در این میا‌‌ن لوتوس که یک خودروساز کوچک انگلیسیست نیز در پی‌ شرکت در این مسابقه و بدست آوردن عنوانی در آن بود. خودرو سازان نیز برای شرکت در این مسابقه، میبایست با یک ماشین مسابقه‌ای که پیش از آن نمونه خیابانی آن نیز ساخته شده باشد، در مسابقه شرکت میجستند. لوتوس پس از خواندن قوانین و شرایط مسابقه دریافت که آنها تنها باید یکدستگاه ماشین خیابانی از نمونه مسابقه‌ای خود بسازند. لوتوس دریافت که حتی لازم نیست که نمونه خیابانی آنها بفروش نیز برسد. بنا بر این لوتوس با تقویت شاسی لوتوس Elise و ساخت پانلهای بدنهٔ از فیبر کربن و بکار گیری موتور ۸ سیلندر ۳،۵ لیتری و ۳۵۰ اسب بخاری لوتوس Esprit در نمونه خیابانی و پیشرانه ۸ سیلندر نیرومند تر شورولت در مدل مسابقه‌ای به ساخت تنها یک نمونه از این ماشین پرداخت. این ماشین هیچگاه به تولید انبوه نرسید.

مگا مونت کارلو

به احتمال بسیار زیاد، شما تا کنون نام مگا که یک خودرو ساز فرانسویست را نشنیده اید، چرا که این خودروساز با همان سرعتی که بدنیا آمد، با همان سرعت هم از دنیا رفت. این کمپانی نخست با ساخت یک اتومبیلی بنام Track که آمیخته عجیبی‌ از یک ماشین اسپرت و آف‌‌ رود بود بکار پرداخت که از آن تنها ۵ دستگاه ساخته شد. ساخته بعدی‌ این شرکت که در واقع در شرکت دیگری بنام Monte Carlo Automobile ساخت شد یک سوپر اسپرت بود. این اتومبیل در حقیقت برای جشن ۱۰۰ سالگی یک کلوب اتومبیل در مونت کارلو ساخته شد، اما از آنجا که شرکت نامبرده نتوانست کار ساخت این ماشین را بپایان برساند، شرکت مگا این ماشین و شرکت سازنده‌ٔ آنرا خریداری نمود. این شرکت در بهینه سازیهای بعدی‌ از موتورهای ۱۲ سیلندر مرسدس سود جست. گفته میشود که تنها ۲ دستگاه از مگا مونت کارلو ساخته شده است.

مرسدس بنز C ۱۱۱

در پایان دهه ۶۰ و سالهای آغازین دهه ۷۰ میلادی، مرسدس بنز در پی‌ ساخت اتومبیل با تکنولوژی بسیار پیشرفته بود. بهمین انگیزه مرسدس بنز برای تست موتورهای گوناگون یک بدنهٔ و شاسی با کد C۱۱۱ ساخت. نخستین موتور بر روی این شاسی، آزمون یک موتور وانکل با توان بیش از ۵۰ اسب بخار بود که مرسدس از شرکت NSU که سازنده‌ٔ انحصاری اینگونه موتور در آلمان بود قرض گرفته بود. این موتور با کد M ۹۵۰ F شناخته میشد، دارای ۳ روتور، هر کدام با گنجایش ۶۰۰ CC و با توان ۲۸۰ اسب بخار در ۷۰۰۰ دور در دقیقه بود. کمی پس از آن مرسدس موتور دیگری با ۴ روتور و با توان ۳۵۰ اسب بخار آزمود. شوربختانه این موتورها از دوام چندانی برخوردار نبودند و از سوی دیگر مصرف سوخت آنها نیز بسیار بالا بود. این دو دشواری موجب به بایگانی سپردن پروژه مرسدس بنز C ۱۱۱ شد.

نیسان R ۳۹۰

برای شرکت در مسابقه لمان در کلاس GT۱ باید هر شرکت کنندهٔ‌ای یک نمونه خیابانی از خودرو مسابقه‌ای خود نیز ساخته باشد. در حالی‌ که بیشتر خودروسازان نخست به ساخت نمونه مسابقه‌ای میپردازند، نیسان نخست به ساخت مدل خیابانی پرداخت. این اتومبیل پس از طراحی ساعتها در تونل باد بود تا پس از اصلاحات گوناگون به بهترین مقاومت در برابر هوا برسد. پیشرانه این ماشین از گونه V ۸ توربو و با بیشترین توان ۵۵۰ اسب بخار بود. این ماشین از سیستمهای گوناگونی برای کاهش توان نیز بهره مند بود که با کاهش سوخت رسانی به برخی از سیلندرها از درجا زدن چرخها پیشگیری مینمود. همچنین شتاب ۰ تا ۱۰۰ این نیسان کمتر از ۴ ثانیه بود. از این ماشین تنها شمار ۲ دستگاه ساخته شد که یکی‌ از آنها در موزه کلاسیک نیسان در ژاپن نگاهداری میشود. در باره سرنوشت نمونه دوم نیز نیسان هیچگاه روشن نساخته که در کجاست و یا برای آن چه پیش آمده؟

پژو Oxia

این پژو نام خود را از قسمتی از سیاره بهرام که Oxia Palus نام دارد گرفته است. این اتومبیل GT به باور بسیاری شبیه به سفینه‌های فزاییست. پیشرانه ۶ سیلندر این ماشین با آرایش V با کمک ۲ توربو شارژر توانی برابر با ۶۸۰ اسب بخار تولید میکند که این توان در دور موتور ۸۲۰۰۰ قابل دستیابیست که در سال ۱۹۸۸ که این ماشین ساخته شد توان بسیار بالایی بشمار می‌‌آمد. توان این ماشین نیز از راه یک کامپیوتر به سامانه ۴ چرخ متحرک آن رسیده و از آنجا بر روی آسفالت منتقل میشود. کابین این ماشین نیز پوشیده از چرم و آلومینیوم است و در آن سامانه‌هایی‌ چون تلفن همراه نیز دیده میشود. ناگفته نماند که کامپیوتر این ماشین ایده‌ای بگونه خود از پس پیدا کردن آدرس نیز بر می‌‌آید.

برچسب ها برچسب ها:  جی فاکتور  ،  مجله ماشین  ،  رضاانصاری فرد  ،  ابرخودروها  ،  سوپراسپورتها  ،  فراری Mythos  ،  آئودی Avus کواترو  ،  Edonis  ،  فورد GT ۹۰  ،  لامبورگینی Calá  ،  ب‌ام و نازکا سی‌ ۲  ،  لوتوس جی‌ تی‌ آی‌  ،  مگا مونت کارلو  ،  مرسدس بنز C ۱۱۱  ،  نیسان R ۳۹۰  ،  پژو Oxia

چاپ

نظرات

 

loading...

آخرین مقالات







آرشیو مقالات