بازگشت به نقطه صفر!


ورزشهای موتوری درکشورمان باوجود همراه داشتن سابقه نسبتا طولانی ، علاقمندان فراوانی را درکنارخود می بیند که همیشه درطی دهه های گذشته با کمترین امکانات موجود و عموما با هزینه های شخصی سعی درزنده و گرم نگاه داشتن این میدان داشته اند

 بازگشت به نقطه صفر!

نوشته: پیمان امامی - مسیح فرزانه

چاپ شده درمجله شماره 388 -اردیبهشت ماه 1394

امروزه اتومبیلرانی و موتورسواری با نگاه کلان سازمانهای ورزشی درکشورهای توسعه یافته نه تنها مبدل به یکی از ورزشهای کلیدی برای توسعه فرهنگ رانندگی و کنترل هیجان جوانان وهدایت آنها درشکوفایی استعدادهای خاص درجهت رشد ورزشکاران نخبه دراین رشته شده است ، بلکه بعنوان صنعتی پول سازتوانسته بخش بزرگی ازعرصه رسانه و قسمتی ازچرخ اقتصاد کشورها را چرخانده و همچنین مبدل به بهترین  لابراتوار مرکز تحقیقات کارخانجات صنعتی( بویژه خودرو و قطعه سازی) جهت آزمایش و بروزرسانی تکنولوژیهای جدیدشان یا محملی برای بررسیهای میدانیشان در وسعت بزرگی شده است که شاید پرداختن به نقش تاثیر گذارمسابقاتی چون فرمول  یک ،  رالی جهانی یا WRC ، موتو جی پی و .. وحضورنوین ترین تکنولوژیهای روز خودروسازی و موتورسازی با غول ترین رسانه ها و حامیان مالی قدر دراین کارزارگواه براین امر باشد.
اما ورزشهای موتوری درکشورمان باوجود همراه داشتن سابقه نسبتا طولانی ، علاقمندان فراوانی را درکنارخود می بیند که همیشه درطی دهه های گذشته با کمترین امکانات موجود و عموما با هزینه های شخصی سعی درزنده و گرم نگاه داشتن این میدان داشته اند.اگرچه دو متولی این رشته درکشورمان یعنی کانون جهانگردی و اتومبیلرانی و فدراسیون موتورسواری و اتومبیلرانی با مشکلات مالی و عدم وجود زیرساختهای کافی روبرو بودند اما علیرغم سالهای تاسیس کاملا متفاوت و وظایف تعریف شده کاملا قانونی در چهارچوب چارت FIA ( فدراسیون بین المللی اتومبیلرانی ) دردو دهه گذشته بصورت متناوب دچار تناقض درپیاده سازی مسئولیتهای محول شده و بعضا اصطکاکاتی شده اند که درمقاطعی اززمان درقالب نزاع و انتشار بیانیه ها و مصاحبه های  تلویحا تند ازسوی هردو نهاد منجرب گردیده که نه تنها برای پیشکسوتان ، قهرمانان و علاقمندان این رشته وجهه ای ناخوشایند پدید آورده و سبب آزردگی خاطر عاشقان واقعی این کارزار درکشورمان شده است ، بلکه  با کشانده شدن و ارجاع این مشکلات به خواستگاه اصلی اش دردنیا یعنی FIA به نام کشورمان ،نشانگر عدم همدلی خانواده کوچک این ورزش درداخل کشور، نزد معتبرترین نهاد قانونی و بین المللی ای دراین زمینه بوده است.

اما شاید بهتر باشدبرای کالبدشکافی و رسیدن به اصل مطلب با وظایف فدراسیون بین المللی اتومبیلرانی یا همان FIA  بعنوان عالی ترین مقام ،مرجع و بازوی تصمیم گیرنده و اجرایی در رشته اتومبیلرانی دردنیابرطبق چارت وکتابچه قوانین رسمی اش آشنا شده که بر دو بخش تقسیم می گردد:

1.بخش امور ورزشی و برگزاری مسابقات مختلف اتومبیلرانی ( Sport )
2.بخش حمل و نقل جاده ای ، ایمنی و رانندگی توریستی ( mobility )

درحقیقت در هر دو بخش کمیسیونهای مختلفی فعالییت نموده و با نهادهای گوناگون درکشورهای عضو درارتباط می باشند.درمجموعه یکصد و چهل و پنج کشورعضو دائمی FIA بوده که دراین بین اروپا با یکصد و یک نماینده بالاترین حضور و آسیا با پنجاه و سه نماینده درجایگاه دوم قراردارد. البته در تقسیم بندی وظایف، نودوسه نماینده در بخش mobility  ، هفتاد و پنج نماینده در بخش mobility & sport  و شصت و چهار نماینده در بخش Sport فعالییت دارند که این بدان معناست که برخی از کشورهای عضوهر دو فعالییت را در یک نهاد و یا تحت عناوین سازمانهایی چون فدراسیون و یا اتومبیل کلوب و بعضی دیگرازاعضاء در دوبخش sport و mobility بصورت دو نهاد کاملا مجزا انجام می دهند.
حال اگر از احوالات کشورمان جویا باشید باید گفت ، با کمال افتخار و خوشحالی ایران بعنوان یکی از قدیمی ترین اعضاء فدراسیون بین المللی اتومبیلرانی شناخته می شود که قبل از انقلاب شکوهمند اسلامی تحت عنوان " اتومبیل کلوب شاهنشاهی " در هر دو بخش sport و  mobility  فعالییت می کرده است.بعد از انقلاب شکوهمند اسلامی نیز اسم این ارگان که بعنوان یکی از قدیمی ترین نهادهای ثبتی کشور شناخته می شود به " کانون جهانگردی و اتومبیلرانی جمهوری اسلامی ایران " تغییرنام پیدا کرد و زیر نظرمعاونت ریاست جمهوری و سازمان میراث فرهنگی فعالییت می کند.
پس از سپری شدن 8 سال دفاع مقدس و وقفه ای نسبتا طولانی در برگزاری رویدادهای موتور اسپورت در کشور ( آخرین مسابقات در برهه زمانی 1356 تا 1357 برگزار گردید )  جمعی از پیشکسوتان و قهرمانان اتومبیلرانی کشورتصمیم به آغازمجدد فعالییت های ورزشهای موتوری گرفتند.همچنین درآن زمان  تعدادی مسابقه رالی توسط کانون جهانگردی برنامه ریزی و به اجرادرآمد که با استقبال چشمگیری مواجه گردید.البته شایان ذکر است که این مسابقات جزو اولین فعالییتها و آوردگاههای اتومبیلرانی درکشور بعد ازانقلاب شکوهمند محسوب می شد.درهمین بین بود که گروهی با برنامه ریزی اولین مسابقات میدانی  تحت عنوان و سرپرستی کمیته اتومبیلرانی درفدراسیون موتورسواری شروع به فعالیت نمودند ( زیرا درآن زمان تنها فدراسیون موتورسواری وجود داشت  ). این گروه با نگرشی جدید در امر ورزشهای موتوری سعی دراستفاده سیستم ورزشی کشور و ارتقاء سطح اتومبیلرانی  و احیاء آن داشتند، تا اینکه سرانجام با تصویب سازمان تربیت بدنی وقت ، فدراسیون موتور سواری و اتومبیلرانی در سال 1369 تاسیس و شروع به برنامه ریزی و برگزاری مسابقات مختلف اتومبیلرانی در سطح کشورنمود. البته فراموش نشود که ایران جزو معدود کشورهایی است که درکمال تعجب فدراسیون اتومبیلرانی و موتورسواری آن دریک سازمان تعریف شده و بصورت مجزا و تفکیک شده همانند استانداردهای بروز بین المللی درچارتها و ارگانهای جدا بصورت دو فدراسیون  قرار نگرفته و اداره نمی شود.
دراین میان کانون جهانگردی و اتومبیلرانی نیزبا اتکا به پیشینه و قدمت خود درمسابقات اتومبیلرانی ایران مدعی حضوردراین رشته بود. البته با اینکه مدیران ورزشی و برنامه ریزان هردونهاد بویژه در بخش مسابقات ازقهرمانان و دوستان قدیمی بودند ولی متاسفانه ازآغازکار با ایجاد دو دستگی هیچ فصل مشترکی با یکدیگر پیدا نکرده و هرکدام درفواصل و مقاطع متعدد و مختلف زمانی ازهیچ تلاشی برای تخریب یا کم رنگ کردن تلاشها و برنامه های یکدیگر دراین رشته ( درسطح داخلی و بین المللی) فروگذار نبودند و انرژی وامکانات مالی که باید درراستای اعتلاء تمام و کمال این ورزش صرف می شد گاها دچارحاشیه هایی می گردید که مضرات و اثرات منفی داخلی و بین المللی آن درطی این سالها برعلاقمندان این رشته پوشیده نبوده است.
درهر حال با نزدیک شدن به اواخر سال 1373 ( که با افتتاح پیست آزادی تهران همزمان گردید )نیز این نزاع ها وبداخلاقی ها به اوج خود رسیده بود، برای مثال یک مدل مسابقات سرعت توسط کانون جهانگردی و اتومبیلرانی در قسمتی از پارک ارم ( معروف به پیست ارم )انجام می گرفت و همزمان کمی بالاترازآن در محل استادیوم آزادی مسابقات سرعت توسط فدراسیون اتومبیلرانی و موتورسواری برگزارمی گردید! و متاسفانه بجای جاری شدن بودجه ، نیروی کارشناسی و برنامه ریزی قوی جهت برگزاری یک مسابقه واحد و با کیفیت در سطح کشور هر کدام از دو نهاد صرفا تمامی توان خود را از مالی گرفته تا فنی و فکری در جهت مغلوب نمودن طرف مقابل صرف کرده و نهایتا دود این رقابتهای داخلی تنها و تنها به چشم ورزشکاران و علاقمندان به این رشته می رفت که باید یک هفته برای مشاهده و یا شرکت درمسابقات به پیست ارم می رفتند و هفته دیگر پس از روبروشدن با برخورد شدید از طرف فدراسیون به پیست آزادی می آمدند! دراین بین متاسفانه مجلات و رسانه های آن زمان نیز مبدل به میدان و مجملی برای پوشش این نزاع ها و حواشی شده بود که در نزد اذهان عمومی و بویژه علاقمندان پروپاقرص و قدیمی این رشته  جالب نبود و جلوه زیبا و روح  پاک ورزش را که برپایه حسن خلق و جوانمردی تعریف شده بود را نیز تحت الشعاء قرار می داد.
 سرانجام پس از نزاع و حواشی فراوان پای داستان به مجامع بین المللی و طبیعتا FIA "فدراسیون جهانی اتومبیلرانی" برای حکم شدن و اعلام نظری عادلانه و کارشناسی کشیده شد که درنهایت کار و دقیقا نظیر آنچه در سایر کشورها رخ می دهد با تقسیم وظایف صورت گرفته از سوی FIA ، فدراسیون اتومبیلرانی مسئول بخش ورزشی اتومبیلرانی یا همان Sport   و کانون جهانگردی و اتومبیلرانی نیز مسئول بخش " جابجایی " یاهمان mobility شد.خوشبختانه صدور این حکم سبب ایجاد نگرشی نو درفدراسیون و کانون گردید و بسیاری از کارشناسان دو مرکز با یکدیگر درقالب پروژه های مشترک شروع به همکاری نمودند که یکی از ثمرات آن دررالی  معروف پکن-پاریس در سال 1997 نمایان و دروحله اول سبب خرسندی و خوشنودی علاقمندان و قهرمان این رشته گردید.شایان ذکر است  دررالی فوق الذکر بعنوان یک نمونه شایسته وکم نقص ، فدراسیون بخش فنی و ورزشی کار و کانون بخش امداد ، ترانزیت و لجستیک را برعهده گرفت که حتی این هماهنگی حرفه ای سبب جلب توجه شرکت کنندگان خارجی و حتی مسئولین FIA گردید. 
البته این آتش بس پس از گذشت یک پروسه 15 ساله شکسته شد و مجددا دررویدادهای بعدی چون انواع رالی ها ، برگزاری نمایشگاهای گوناگون خودروهای کلاسیک  و.. علاقمندان و پیشکسوتان این رشته شاهد بروز دوباره رخدادهای ناخوشایند ، انواع موازی کاریها وبداخلاقی ها بودند تاجایی که نمونه بارز آن در رالی ها و نمایشگاه خودروهای کلاسیک اخیر و متاسفانه رقابت جهت تصاحب کرسیهای یکدیگر درمجامع بین المللی به اوج خود رسید و مالکین و شرکت کنندگان با تهدید درعدم شرک داده شدن در مراسمهای آینده یک سازمان بدلیل شرکت کردن دربرنامه های سازمان دیگر روبرو گردیدند. اما بتازگی و پس از فعال شدن آیین نامه صیانت ازخودروهای تاریخی و اعلام فراخوان علیرغم اینکه درهیئت اجرایی از هردو سازمان و همچنین پلیس راهور ، میراث فرهنگی و.. یک نماینده وجود دارند اما همچنان با وجود پرده برداری از پلاکها و شناسنامه های جدید( توسط کانون درکاخ نیاوران) آتش این دعوا که چه سازمانی چه حقی و درکدام بخش دارد همچنان روشن و تنها سبب کند شدن و عدم هماهنگی در روند برگزاری نمایشگاها ، رالی ها و بویژه ماجرای صدرو پلاکهای کلاسیک و ... شده است، که متاسفانه برخی کمیته ها و پیشکسوتان نیز با بازیچه قرارگرفتن دراین میان موجبات تشدید این مشکل را سبب شده اند، که اثرات منفی تمامی این اختلافات درطی سالیان گذشته سبب ایجاد انشقاق و تشکلها و گروهای متعدد دراین رشته ورزشی ( از کلاسیک تا موتوراسپورت ) درشهرستانهای مختلف و برگزاری انواع نمایشگاها و رالی های توریستی-تفریحی درسراسرکشور بدون توجه به کیفیت و استانداردهای آن شده است که نتیجتا مثل همیشه دود این رخدادهای نه چندان خوشایند به چشم علاقمندان ، پیشکسوتان و شرکت کنندگان آن  رفته وتنها و تنها آسیبهای جبران ناپذیری بر بدنه ورزشی درکشور می زند که بصورت میانگین نه از وسعت چشمگیری درسطح ایران برخورداراست و نه فعالیین و افراد حرفه ای حاضردرآن تعداد کثیری را شامل می شوند.با تمامی این تفاسیر شاید وقت آن رسیده باشد که با وجود پتانسیلهای عالی در کشور ازاستعداد ، منابع مالی تا نیروهای کارشناسی وخبره  گرفته ، که ره آورد آن کسب کرسی ها متعدد از سوی هر دو نهاد در ارگانهای بین المللی و همچنین موفقیتهای چشمگیر در مسابقات آُسیایی و خاورمیانه  دررشته های موتورکراس و رالی و همچنین میزبانی ارزشمند بخشی از رالی خاورمیانه در طی چند سال اخیر گردیده ، برای همیشه  طرفین ماجرا با به فراموشی سپردن آرشیو مکتوب و ذهنی گذشته از رویدادهای ناخوشایند سالهای اخیروالبته موفقیتهای ملی درس گرفته و با نشستن بر سر میزمذاکره ، فاصله گرفتن از منافع شخصی و سازمانی  با فشردن دستان دوستی و مودت و رجوع به وظایف تعریف شده از سوی FIA  و یکی نمودن تفکرات درایجاد راهکارها جهت افزایش کیفیت و اعتلاء روح ورزش در این خانواده نه چندان بزرگ و وسیع در کشور قدم برداشته که درغیر این صورت نه تنها چیزی عاید این رشته و علاقمندان و فعالینش که بواقع سرمایه های اصلی این آوردگاه محسوب می شوند نخواهد شد، بلکه بربدنه و بطن نیمه جان و خسته آن صدمات جبران ناپذیری خواهد زد.پس  به گفته خواجه حافظ شیرازی بزرگ که می فرمایند: درخت دوستی بنشان که کام دل به بال آرد ،نهال دشمنی برکن که رنج بی شمار آرد...

برچسب ها برچسب ها:  جی فاکتور  ،  مسیح فرزانه  ،  مجله ماشین  ،  اتومبیلرانی  ،  موتورسواری  ،  وزارت ورزش  ،  موتوراسپورت  ،  فدراسیون جهانی  ،  قهرمانان  ،  پیست سرعت آزادی  ،  کارتینگ  ،  دریفت  ،  رالی  ،  کانون جهانگردی و اتومبیلرانی  ،  فدراسیون موتورسواری و اتومبیلرانی  ،  خودروهای کلاسیک  ،  پلاکهای کلاسیک  ،  خاورمیانه  ،  فرمول1  ،  ایران  ،  خلیج فارس  ،  masih farzaneh  ،  gfactor  ،  FIA  ،  motorsport  ،  rally  ،  wrc  ،  race  ،  karting  ،  drag  ،  drift  ،  mobility  ،  sport  ،  middle east  ،  persian gulf  ،  formula1  ،  iran  ،  tehran

چاپ

نظرات

 

loading...

آخرین تست ها







آرشیو تست ها